Fethi Mübinden bugüne yola çıkmış bir rüzgâr, Fatih’in selamını iletmek için arayınca bir muhatap ve bulamayınca aleykümselâm diyecek birini, düş kırıklığıyla durdurdu zamanı aniden.
Çırpındı doğu batı arası. Bir kasırga oluşturdu. Oysa ne ümitle gelmişti o diyardan. Ne yüzle dönecekti?
…

Sonra yavaşça sakinleşti…
Bir yaprağı bile kımıldatacak gücü kalmamıştı.
Yelkovanı serbest bıraktı akrebin peşine gitsin diye.
Neden mi?
Çünkü yoktu çaresi.
…
Yalanla birleştirdi yönünü, söylemezdi doğruyu.
Demeliydi ki “ Gözün arkada kalmasın Fatih, rahat uyu” !

 Yelkovan batsın kuma akrep çölde kıvransın
Zaman küssün güneşe sessiz ağlasın tarih
Eğlensin sarhoş olan yasa düşen utansın
Şehir ayakaltında nasıl uyusun Fatih?

                                         El-Fatiha

 Emine Denizli